Kaeiran pochyli\u0142 si\u0119 nad kamienn\u0105 skrzyni\u0105, czuj\u0105c jednocze\u015bnie emanuj\u0105c\u0105 z niej magiczn\u0105 aur\u0119. Wiedzia\u0142, \u017ce chroni j\u0105 jakie\u015b paskudne zakl\u0119cie, czyhaj\u0105ce by zdezintegrowa\u0107 ka\u017cdego \u015bmia\u0142ka i chciwego poszukiwacza przyg\u00f3d. Jedn\u0105 r\u0119k\u0105 przetar\u0142 kurz, ods\u0142aniaj\u0105c staro\u017cytne runy wygrawerowane na tym solidnym kufrze. Wczyta\u0142 si\u0119 w nie uwa\u017cnie, pr\u00f3buj\u0105c je przet\u0142umaczy\u0107 i dowiedzie\u0107 si\u0119 co mo\u017ce znajdowa\u0107 si\u0119 w \u015brodku.
\n– A to ciekawe\u2026 \u2013 zamy\u015bli\u0142 si\u0119, opar\u0142 swoj\u0105 drewnian\u0105 lask\u0119 o \u015bcian\u0119 i si\u0119gn\u0105\u0142 do torby po opas\u0142e tomiszcze. Otworzy\u0142 je i zacz\u0105\u0142 szuka\u0107 informacji o runach z kufra \u2013 Eakhaton, Eataerius, ektoplazma, eliksiry\u2026 nie, nie, wcze\u015bniej. O, mam! Elfy! \u2013 krzykn\u0105\u0142 i usiad\u0142szy na pod\u0142odze zacz\u0105\u0142 przegl\u0105da\u0107 ksi\u0119g\u0119.
\nKiedy Kaeiran wczytywa\u0142 si\u0119 w we wszelkie informacje odno\u015bnie tej staro\u017cytnej rasy i jej j\u0119zyka, \u015bwiat\u0142o z kryszta\u0142u jego laski zacz\u0119\u0142o bledn\u0105\u0107. Czarodziej wsta\u0142, za\u0142apa\u0142 za ni\u0105 i wypowiadaj\u0105c s\u0142owa inkantacji stukn\u0105\u0142 o posadzk\u0119. Momentalnie ca\u0142a komnata roz\u015bwietli\u0142a si\u0119 bia\u0142oniebiesk\u0105 po\u015bwiat\u0105. Mag wr\u00f3ci\u0142 do swojej ksi\u0119gi i w ko\u0144cu, po kilkudziesi\u0119ciu minutach, znalaz\u0142 to czego szuka\u0142 – rozdzia\u0142 po\u015bwi\u0119cony runom, ich t\u0142umaczeniom na j\u0119zyk wsp\u00f3\u0142czesny wraz z komentarzami autor\u00f3w. Nie by\u0142a to ca\u0142a zgromadzona wiedza w tym zakresie, ale czarodziej nie dysponowa\u0142 niczym innym. Chcia\u0142bym mie\u0107 wi\u0119cej czasu by m\u00f3c zajrze\u0107 do wielkiej biblioteki i obszernego archiwum, kt\u00f3re znajduje si\u0119 w naszej Akademii pomy\u015bla\u0142.
\nKaeiran wr\u00f3ci\u0142 do skrzyni i jeszcze raz wczytawszy si\u0119 w runy, zacz\u0105\u0142 je t\u0142umaczy\u0107. Nie by\u0142o to jednak takie proste, gdy\u017c niekt\u00f3re runy by\u0142y bardzo stare, inne wytarte, a jeszcze inne zniszczone poprzez liczne rysy i uszczerbki na skrzyni. Widocznie wielu \u015bmia\u0142k\u00f3w pr\u00f3bowa\u0142o j\u0105 otworzy\u0107 na si\u0142\u0119 przy u\u017cyciu ostrych i t\u0119pych narz\u0119dzi. Niestety Ci g\u0142upcy przyp\u0142acili za to swoim \u017cyciem, a jedynymi pozosta\u0142o\u015bciami po nich s\u0105 liczne szkielety porozrzucane po ca\u0142ej komnacie. Pomieszczenie w kt\u00f3rym si\u0119 znajdowa\u0142 nie by\u0142o bardzo du\u017ce, wi\u0119c nie mog\u0142o ich zabi\u0107 \u017cadne wielkie monstrum. Jego \u015bciany by\u0142y idealnie g\u0142adkie, w ca\u0142o\u015bci wykonane z jakiego\u015b bia\u0142ego kamienia oraz pokryte magicznymi runami. Nie mia\u0142o te\u017c \u017cadnych otwor\u00f3w ani okien i prowadzi\u0142o do niego jedynie w\u0105skie przej\u015bcie, kt\u00f3re by\u0142o ko\u0144cem wykutego w skale grobowca.
\n– Te runy nie maj\u0105 sensu\u2026 nic tutaj nie pasuje \u2013 powiedzia\u0142 do siebie sfrustrowany i w z\u0142o\u015bci uderzy\u0142 pi\u0119\u015bci\u0105 w wieko skrzyni \u2013 tutaj musi by\u0107 co\u015b jeszcze \u2013 doda\u0142 po chwili zastanowienia, si\u0119gaj\u0105c do swojej drugiej torby w kt\u00f3rej trzyma\u0142 eliksiry. Poszpera\u0142 w niej przez chwile i wyci\u0105gn\u0105\u0142 ma\u0142y flakonik z bia\u0142ym p\u0142ynem. Wyci\u0105gn\u0105\u0142 koreczek i jednym haustem opr\u00f3\u017cni\u0142 zawarto\u015b\u0107. Schowa\u0142 pust\u0105 buteleczk\u0119 i zamkn\u0105\u0142 oczy. Po kilku chwilach jego zmys\u0142y si\u0119 wyostrzy\u0142y, \u017arenice znikn\u0119\u0142y, a Kaeiran zacz\u0105\u0142 widzie\u0107 sploty i wi\u0105zki magicznej energii. Przybiera\u0142y kszta\u0142t niebieskich wst\u0119g \u0142\u0105cz\u0105cych r\u00f3\u017cne punkty styku \u015bwiata realnego ze \u015bwiatem magicznym. Spojrza\u0142em wi\u0119c od razu na elfick\u0105 skrzyni\u0119 i dojrza\u0142 wi\u0119cej run ni\u017c za pierwszym razem. Nachyli\u0142 si\u0119 nad skrzyni\u0105 raz jeszcze i, wiedz\u0105c \u017ce ma kilkana\u015bcie minut, ponownie zabra\u0142 si\u0119 za studiowanie wykutych na niej znak\u00f3w. Tym razem jednak sk\u0142ada\u0142y si\u0119 one w ca\u0142e zdanie i g\u0142osi\u0142y z\u0142owrog\u0105 przestrog\u0119:<\/p>\n
Je\u017celi\u015b przyjacielem naszym a nie wrogiem,
\nJe\u017celi twe serce nie okryte jest mrokiem,
\nJe\u017celi\u015b b\u0142ogos\u0142awion przez Pani\u0105 Nihl\u2019Alaret
\nPrzysi\u0119g\u0119 z\u0142\u00f3\u017c, a skrzynia otworzy si\u0119 wnet.
\nBiada tobie jednak, je\u017celi\u015b z\u0142em przenikni\u0119ty
\nBowiem ogniem Alarmaenu zostaniesz ogarni\u0119ty.<\/p>\n
\u00a0 Teraz wszystko by\u0142o jasne. W momencie kiedy czarodziej przeczyta\u0142 s\u0142owa wyryte na skrzyni eliksir przesta\u0142 dzia\u0142a\u0107. Fale magicznej energii rozp\u0142yn\u0119\u0142y si\u0119 w powietrzu, a \u017arenice wr\u00f3ci\u0142y na swoje miejsce. Kaeiran d\u0142ugo si\u0119 na zastanawiaj\u0105c zajrza\u0142 do swojej torby i wyszuka\u0142 w niej ma\u0142y zwini\u0119ty pergamin. Rozwin\u0105\u0142 go i na g\u0142os przeczyta\u0142 zapisane na nim s\u0142owa:<\/p>\n
O Nihl\u2019Alaret! Jak\u017ce pi\u0119kne jest twe oblicze!
\nNa wszystko co drogie i temu \u015bwiatu bliskie,
\nNa wszystko co dobre i ku \u015bwiat\u0142o\u015bci wiedzie,
\nNa wszystko co braciom i siostrom pomaga w biedzie,
\nPrzysi\u0119gam \u017cycie swe z\u0142o\u017cy\u0107 w podzi\u0119ce.
\nO Nihl\u2019Alaret! Jak\u017ce pi\u0119kne jest twe oblicze!<\/p>\n
\u00a0 Kiedy tylko Kaeiran wypowiedzia\u0142 ostatnie s\u0142owa, skrzynia niemal bezszelestnie otworzy\u0142a swoje wieko. Ha, a wi\u0119c ten starzec mia\u0142 jednak racj\u0119. Ciekawe tylko sk\u0105d on wzi\u0105\u0142 ten pergamin pomy\u015bla\u0142, zagl\u0105daj\u0105c do wn\u0119trza staro\u017cytnego kufra. Na jego dnie znajdowa\u0142 si\u0119 tylko jeden przedmiot \u2013 kamienny, zimny w dotyku zaokr\u0105glony przedmiot w kszta\u0142cie p\u00f3\u0142ksi\u0119\u017cyca. Czarodziej przyjrza\u0142 mu si\u0119 z bliska, bowiem wydawa\u0142o si\u0119 \u017ce stanowi on cz\u0119\u015b\u0107 jakiej\u015b wi\u0119kszej ca\u0142o\u015bci.
\n– A to Ci dopiero ciekawostka \u2013 powiedzia\u0142 sam do siebie wpatruj\u0105c si\u0119 w tajemniczy przedmiot \u2013 Tak wiele dni podr\u00f3\u017cy, pokonanych przeciwno\u015bci i \u015bmiertelnych niebezpiecze\u0144stw\u2026 i to tylko po to, aby znale\u017a\u0107 co\u015b tak ma\u0142ego \u2013 doda\u0142 i schowa\u0142 go do jednej ze swoich sakw. Wzi\u0105\u0142 r\u00f3wnie\u017c swoj\u0105 ksi\u0119g\u0119, magiczn\u0105 lask\u0119 i zanurzy\u0142 si\u0119 w g\u0142\u0119bi korytarza, prowadz\u0105cego do wyj\u015bcia z grobowca. Kiedy z niego wyszed\u0142, znalaz\u0142 si\u0119 w lesie po\u0142o\u017conym wysoko w g\u00f3rach. Podszed\u0142 do swojego konia, odwi\u0105za\u0142 lejce i poklepawszy po szyi, da\u0142 mu \u015bwie\u017ce jab\u0142ko. Zadowolony ko\u0144 prychn\u0105\u0142 z rado\u015bci. Dobrze, \u017ce zasta\u0142em Ci\u0119 \u017cywego. To nie jest przyjemna okolica, wyno\u015bmy si\u0119 st\u0105d wyszepta\u0142 do swojego wierzchowca i ju\u017c mia\u0142 skoczy\u0107 na siod\u0142o, gdy nagle zobaczy\u0142 tajemnicz\u0105 posta\u0107 stoj\u0105c\u0105 niedaleko niego. Kaeiran przyjrza\u0142 mu si\u0119 dok\u0142adnie i ujrza\u0142 s\u0119dziwego m\u0119\u017cczyzn\u0119 w brudnym, starym p\u0142aszczu okrywaj\u0105cym ca\u0142e cia\u0142o. Jego czarno-siwe w\u0142osy wystawa\u0142y spod kaptura, kt\u00f3ry dobrze zakrywa\u0142 wi\u0119ksz\u0105 cze\u015b\u0107 twarzy. Nieznajomy trzyma\u0142 w r\u0119ku drewniany, misternie rze\u017abiony kostur, kt\u00f3ry zwie\u0144czony by\u0142 srebrn\u0105 kul\u0105.
\n– Kaeiranie \u2013 odezwa\u0142 si\u0119 spokojnym g\u0142osem starzec jako pierwszy \u2013 Twoje przyj\u015bcie tutaj nie by\u0142o przypadkowe, a i Twoje przeznaczenie poprowadzi Ci\u0119 do wielkich czyn\u00f3w. Nie mam czasu na wyja\u015bnienia, gdy\u017c czas nagli, a i nieprzyjaciel czyha za rogiem. On ju\u017c wie, \u017ce go masz i do\u0142o\u017cy wszelkich stara\u0144 aby ci go odebra\u0107. We\u017a ten ornament i udaj si\u0119 do miasta Srebrny Br\u00f3d do gospody Pod Rozbitym Kuflem. Tam si\u0119 spotkamy! Uciekaj! \u2013 doda\u0142 i w jednej chwili wypowiedzia\u0142 magiczne zakl\u0119cie, praw\u0105 r\u0119k\u0105 narysowa\u0142 w powietrzu przeci\u0119ty okr\u0105g, a lew\u0105 stukn\u0105\u0142 kosturem, po czym znikn\u0105\u0142.
\n– Kto to\u2026 co to\u2026 – podziewa\u0142 pe\u0142en zdumienia sam do siebie Kaeiran, ale nie dane mu by\u0142o doko\u0144czy\u0107 zdania. Ma\u0142a polanka na kt\u00f3rej si\u0119 znajdowa\u0142 w jednej chwili wype\u0142ni\u0142a si\u0119 szar\u0105, nieprzenikni\u0119t\u0105 mg\u0142\u0105. Czarodziej chwyci\u0142 lejce konia i wraz ze swym wierzchowcem podszed\u0142 do wej\u015bcia grobowca, aby mie\u0107 ca\u0142\u0105 polan\u0105 przed sob\u0105. Mocna \u015bcisn\u0105\u0142 swoj\u0105 magiczn\u0105 lask\u0119, a praw\u0105 r\u0119k\u0119 wsadzi\u0142 do sakwy, w kt\u00f3rej trzyma\u0142 potrzebne do rzucania zakl\u0119\u0107 ingrediencje. Wyci\u0105gn\u0105\u0142 z niej ma\u0142\u0105 \u017c\u00f3\u0142taw\u0105 bry\u0142k\u0119 siarki i mocna \u015bcisn\u0105\u0142 w prawej r\u0119ce. W skupieniu obserwowa\u0142 teren przed sob\u0105, staraj\u0105c si\u0119 pierwszy wypatrzy\u0107 zagro\u017cenie. Oczekuj\u0105c na nieznane, poczu\u0142 silne rozdarcie mi\u0119dzy \u015bwiatami \u2013 magicznym i ziemskim. Co\u015b b\u0119dzie przyzwane, chyba o\u017cywie\u0144cy. C\u00f3\u017c to za wielka si\u0142a jest zdolna to rzucenia tak pot\u0119\u017cnego zakl\u0119cia? pomy\u015bla\u0142 i zobaczy\u0142 przed sob\u0105 wolno id\u0105ce ku niemu szkielety i zombie. Ci uzbrojeni po z\u0119by nieumarli, odziani w stare, zardzewia\u0142e zbroje mieli jeden cel: zabi\u0107 i odebra\u0107 ornament.
\n– Wasze niedoczekanie parszywe monstra \u2013 powiedzia\u0142 Kaeiran i przygotowa\u0142 zakl\u0119cie. Lask\u0105 narysowa\u0142 w powietrzu niebieskawy okr\u0105g i wsadzi\u0142 w jego \u015brodek praw\u0105 r\u0119k\u0119. Trzymana wcze\u015bniej bry\u0142ka siarki unios\u0142a si\u0119 nad praw\u0105 r\u0119k\u0119 i zap\u0142on\u0119\u0142a niebieskim promieniem \u2013 Ignatio, Sfaerus maxima! \u2013 krzykn\u0105\u0142 czarodziej i wystrzeli\u0142 z d\u0142oni pot\u0119\u017cn\u0105 kul\u0119 ognia, kt\u00f3ra z impetem trafi\u0142a w oddzia\u0142 nieumar\u0142ych i wybuch\u0142a. Dziesi\u0119ciu przeciwnik\u00f3w pad\u0142o na ziemi\u0119 rozerwanych i spalonych, ale Kaeiran zobaczy\u0142 \u017ce jeszcze kilku z nich zosta\u0142o na polanie i maja si\u0119 ca\u0142kiem dobrze. Nie my\u015bl\u0105c wiele wskoczy\u0142 na konia i szarpi\u0105c za lejce, ruszy\u0142 galopem przed siebie. Z torby wyj\u0105\u0142 jeszcze szaro-fioletowy kamyk, na kt\u00f3ry chuchn\u0105\u0142 i wypowiadaj\u0105c odpowiednie zakl\u0119cie rzuci\u0142 za siebie w grup\u0119 pozosta\u0142ych o\u017cywie\u0144c\u00f3w. Gdy przedmiot ten spad\u0142 na ziemi\u0119 zacz\u0105\u0142 sycze\u0107, a z jego \u015brodka wystrzeli\u0142o kilka magicznych pocisk\u00f3w kt\u00f3re skutecznie pozby\u0142y si\u0119 reszty przeciwnik\u00f3w. Omijaj\u0105c zwinnie drzewa, szybko znalaz\u0142 si\u0119 na g\u0142\u00f3wnym trakcie. Bieg\u0142 on przez ca\u0142e kr\u00f3lestwo Aeternas a\u017c do pi\u0119trz\u0105cych si\u0119 na p\u00f3\u0142nocy wysokich i majestatycznych Srebrnych G\u00f3r, dawnego kr\u00f3lestwa Krasnolud\u00f3w. Nie my\u015bl\u0105c wiele, spi\u0105\u0142 wodze i ruszy\u0142 na po\u0142udnie, do kr\u00f3lestwa ludzi. Do Srebrnego Brodu, gdzie spotka\u0107 ma si\u0119 z tajemniczym nieznajomym. Kaeiran czu\u0142, \u017ce od tej chwili nic nie b\u0119dzie takie jak zawsze.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Kaeiran pochyli\u0142 si\u0119 nad kamienn\u0105 skrzyni\u0105, czuj\u0105c jednocze\u015bnie emanuj\u0105c\u0105 z niej magiczn\u0105 aur\u0119. Wiedzia\u0142, \u017ce chroni j\u0105 jakie\u015b paskudne zakl\u0119cie, […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":76,"menu_order":1,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-115","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kronikiwedrowca.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/115","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kronikiwedrowca.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kronikiwedrowca.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kronikiwedrowca.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kronikiwedrowca.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=115"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kronikiwedrowca.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/115\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":116,"href":"https:\/\/kronikiwedrowca.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/115\/revisions\/116"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kronikiwedrowca.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/76"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kronikiwedrowca.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=115"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}